پاسخ به پرتکرارترین ابهامات حقوقی، مالی، بیمه‌ای و فرآیندی مرتبط با طرح‌های پژوهشی برون‌دانشگاهی، اعتبار مالیاتی ماده ۱۱ و فرصت‌های مطالعاتی صنعتی:
مطابق بخشنامه‌های مشترک وزارت علوم و سازمان تأمین اجتماعی، در صورتی که قرارداد پژوهشی بین دانشگاه (به عنوان شخصیت حقوقی مجری) و کارفرما منعقد شده، فاقد ماهیت پیمانکاری اجرایی/عمرانی بوده، به تصویب شورای پژوهشی دانشگاه رسیده و دارای کد یکتا در سامانه ساجد وزارت عتف باشد، از شمول ضرایب بیمه پیمانکاری معاف است و دفتر ارتباط با جامعه و صنعت معرفی‌نامه لازم جهت اخذ مفاصاحساب پژوهشی را صادر می‌نماید.
بر اساس بند (ب) ماده ۱۱ و ماده ۱۳ قانون جهش تولید دانش‌بنیان، شرکت‌های صنعتی و تولیدی می‌توانند طرح پژوهشی مشترک یا حمایت از پایان‌نامه را از طریق دانشگاه در سامانه ساجد/نان ثبت نمایند. پس از تایید محتوای پژوهشی طرح توسط دبیرخانه شورای عالی عتف و تایید هزینه‌کرد مالی توسط دانشگاه، معادل ۱۰۰٪ مبالغ پرداخت‌شده به حساب دانشگاه به عنوان اعتبار مالیاتی تحقیق و توسعه در کارپوشه مالیاتی شرکت منظور و از مالیات عملکرد سالانه آن کسر می‌شود.
خیر؛ مطابق شیوه‌نامه اجرایی وزارت عتف، فرصت مطالعاتی در جامعه و صنعت علاوه بر حالت تمام‌وقت (پیوسته ۶ تا ۱۲ ماهه با معافیت از تدریس موظف)، به صورت پاره‌وقت یا ناپیوسته نیز قابل اجراست. در حالت پاره‌وقت، عضو هیئت‌علمی می‌تواند با هماهنگی گروه آموزشی، بخشی از موظفی حضور و تدریس خود را در دانشکده انجام داده و معادل روزهای تعیین‌شده در هفته در صنعت یا سازمان میزبان حضور یابد.
برخلاف طرح‌های پژوهشی درون‌دانشگاهی (گرنت داخلی) که دارای سقف تعداد همزمان هستند، در طرح‌های پژوهشی و فناوری برون‌دانشگاهی (ارتباط با صنعت) که بودجه آن‌ها از منابع خارج از دانشگاه تأمین می‌گردد، در صورت ایفای تعهدات آموزشی عضو هیئت‌علمی و تایید پیشرفت طرح‌های قبلی، محدودیت سقفی برای جذب پروژه‌های جدید وجود ندارد.
پس از واریز وجه توسط کارفرما به حساب تمرکز درآمدهای پژوهشی دانشگاه و ارائه نامه تاییدیه مرحله‌ای کارفرما به همراه فرم دستور پرداخت توسط مجری طرح به دفتر ارتباط با جامعه و صنعت، پس از کسر کسورات قانونی (مالیات پژوهشی و سهم بالاسری دانشگاه)، حواله مالی صادر شده و ظرف مدت حداکثر ۷ تا ۱۰ روز کاری به حساب مجری و همکاران واریز می‌گردد.
طرح‌های کاربردی برون‌دانشگاهی، قراردادهایی است که میان دانشگاه هنر اسلامی تبریز (به عنوان مجری سازمانی) و دستگاه‌های اجرایی، شهرداری‌ها، صنایع و بخش خصوصی به مدیریت علمی اعضای هیئت‌علمی منعقد می‌شود و هدف آن حل مسائل واقعی صنعت، جامعه و هنرهای کاربردی است. این طرح‌ها پس از تصویب در شورای پژوهشی دانشگاه دارای کد یکتا در سامانه ساجد بوده و از تسهیلات طرح‌های ارتباط با صنعت بهره‌مند می‌شوند.
مطابق ماده ۳۱ قانون تأمین اجتماعی، همه کارفرمایان موظف هستند یک نسخه از قراردادهای منعقده را به شعبه ذی‌ربط سازمان تأمین اجتماعی ارائه کرده و پس از پایان اجرای قرارداد، مفاصاحساب را اخذ و برای تسویه‌حساب نهایی ارائه نمایند. برای اخذ مفاصاحساب دو شرط الزامی است: (۱) کد کارگاهی بدهکار نباشد و (۲) نامه کارفرما شامل تقاضای مفاصاحساب و پاسخ به سؤالات مربوط به قرارداد، به شعبه تأمین اجتماعی تحویل شده باشد.
اگر قرارداد توسط دانشگاه منعقد شده باشد، مطابق مفاد بخشنامه‌های ۱۴ و ۱۴/۸ جدید درآمد سازمان تأمین اجتماعی، صدور مفاصاحساب بدون پرداخت حق بیمه با دو شرط امکان‌پذیر است: (۱) گواهی پژوهشی بودن قرارداد از معاونت پژوهش و فناوری دانشگاه هنر اسلامی تبریز (یا وزارت عتف) به شعبه تأمین اجتماعی مربوطه ارائه شود و (۲) همکاران طرح از اعضای هیئت‌علمی و کارکنان رسمی دانشگاه باشند. صدور گواهی پژوهشی بودن صرفاً توسط معاونت پژوهشی دانشگاه و پس از دریافت درخواست مکتوب و مستندات واحد منعقدکننده قرارداد انجام می‌شود.
در قراردادهایی که فاقد گواهی پژوهشی بودن بوده یا مشمول معافیت‌های بخشنامه ۱۴/۸ نمی‌شوند، ضرایب بیمه‌ای پیمانکاری (حدود ۱۶.۶۷٪ سپرده بیمه‌ای و ۵٪ بیمه بیکاری در قراردادهای مشمول ماده ۳۸) بر اساس کارکرد اعلامی و دستمزد روزانه همکاران طرح محاسبه و در شعبه تأمین اجتماعی تسویه می‌گردد. نحوه اعمال ضرایب قراردادهای بدون کارگاه یا آزمایشگاه مطابق بخشنامه نحوه محاسبه حق بیمه قراردادهای تحقیقاتی و پژوهشی (قابل دریافت در بانک فرم‌های همین صفحه) است.
مجری طرح ابتدا پروپوزال فنی و مالی را در سامانه پژوهشی دانشگاه (دیداس) ثبت و از طریق دفتر ارتباط با جامعه و صنعت دانشگاه هنر اسلامی تبریز پیگیری می‌نماید. پس از تأیید شورای پژوهشی، کد یکتای طرح در سامانه ساجد صادر، قرارداد به امضای طرفین می‌رسد و گردش گزارش‌های مرحله‌ای، واریز اقساط، کسورات قانونی و تسویه نهایی نیز از طریق همین دفتر و سامانه دیداس مدیریت و رصد می‌شود.
در قراردادهای پژوهشی دانشگاه، مالیات تکلیفی حق‌الزحمه اشخاص حقیقی مطابق مواد ۸۴ و ۸۶ قانون مالیات‌های مستقیم (اصلاحی ۱۳۹۶) به نرخ مقطوع پژوهشی (۵٪) محاسبه و توسط دانشگاه پرداخت می‌شود. همچنین در خصوص عدم کسر مالیات بر ارزش افزوده در قراردادهای موضوعیت پژوهشی، مطابق آیین‌نامه اجرایی بند ۱۴ ماده ۱۲ قانون مالیات بر ارزش افزوده اقدام می‌گردد.
اعضای هیئت‌علمی دانشگاه (مجری اصلی)، پژوهشگران و کارشناسان رسمی دانشگاه و همچنین صاحبان تخصص از سایر دانشگاه‌ها یا مراکز پژوهشی معتبر می‌توانند با معرفی مجری و تأیید دفتر ارتباط با جامعه و صنعت به عنوان همکار طرح ثبت شوند. بدیهی است هرگونه تغییر در تعداد یا ترکیب مجریان باید پیش از ثبت اعتبار و با صدور ابلاغ طرح جدید به معاونت پژوهشی اعلام شود؛ افزودن مجری پس از ابلاغ و ثبت اطلاعات در سامانه، به دلیل ایجاد مغایرت در محاسبه گرنت اعتبارات دریافتی امکان‌پذیر نیست.
پس از تأیید گزارش خاتمه طرح توسط کارفرما و ارائه مستندات مالی به دفتر ارتباط با جامعه و صنعت، قسط آخر پس از کسر کسورات قانونی آزادسازی می‌شود. در قراردادهای مشمول بیمه، دانشگاه با ارائه قرارداد، کارکرد همکاران و گواهی پژوهشی بودن (در صورت وجود شرایط بخشنامه ۱۴/۸) به شعبه تأمین اجتماعی مراجعه و مفاصاحساب را اخذ و به کارفرما تحویل می‌دهد. در صورت صدور اعلامیه بدهی، یک ماه (برای بدهی اولیه) یا بیست روز (برای آرای هیئت بدوی) مهلت اعتراض وجود دارد و نمایندگان دانشگاه در جلسات هیئت‌های بدوی و تجدیدنظر از اعتراض دفاع می‌کنند.
بهره‌گیری از دستاوردهای علمی طرح (مقاله، ثبت اختراع، طرح فناورانه و حقوق مؤلف) متعلق به پژوهشگران و مجریان طرح است؛ به شرط رعایت حقوق مادی و معنوی کارفرما در چارچوب مفاد قرارداد. جزئیات نحوه بهره‌برداری تجاری، انتشار یافته‌ها و به‌اشتراک‌گذاری داده‌ها در متن قرارداد و تفاهم‌نامه‌های همکاری (فرم استاندارد قابل دریافت در بانک فرم‌های همین صفحه) قید می‌شود.
بله؛ در صورت نیاز واقعی طرح و پیشنهاد مکتوب مجری با موافقت کارفرما، امکان الحاقیه و متمم قرارداد (تمدید مدت اجرا، افزایش یا کاهش مبلغ قرارداد) وجود دارد. این الحاقیه‌ها باید قبل از پایان قرارداد اولیه، با تأیید دفتر ارتباط با جامعه و صنعت و معاونت پژوهشی دانشگاه به ثبت برسد تا وصول اقساط، کسورات قانونی و تسویه نهایی طرح دچار مغایرت نشود.